Stawarzają Cię na podobieństwo promocji w marketach. Na podobieństwo ulubionego breloczka do kluczy. Na podobieństwo przyjaciela z którym można nie tylko konie kraść. Na podobieństwo świętego obrazka za szybką.
I Jesteś w ich umysłach jak kukiełka. Chcą pociągać za sznurki. Mówić, kiedy masz milczeć a kiedy pomagać. Zazwyczaj wtedy, gdy pali się grunt pod nogami, gdy prawda wyłazi na wierzch i kole w oczy. Rozwodniona Ewangelia zalewa świat. Wszystko mi wolno - wołają oburzeni - Bóg kocha mnie takiego jakim jestem! I otwierają szeroko drzwi. Nie, nie dla Ciebie mój Boże. Dla grzechu, który czeka jak kleszcz na liściu, cierpliwie - w końcu zawsze znajdzie się ktoś, komu będzie się wydawało, że wie lepiej od Ciebie. Stwarzają Cię na podobieństwo ulubionej płyty. Odtwarzają tylko te wersety, które mile łechcą ucho. Słuchają tylko tych kazań, w których brak napomnienia. Przyjaźnią się tylko z tymi, którzy podobnie myślą i podobnie okłamują własne serca. Stwarzają Cię na podobieństwo dziecka, która ma siedzieć cicho i nie wtrącać się do rozmowy a już na pewno nie zwracać uwagi, kiedy tak zwani "święci" żyją jakbyś umarł, oślepł, ogłuchł... Wymienili Cię bez wahania na lepszy model. Pasujesz wszędzie. Wszystko rozumiesz, wszystko wybaczysz. Na górze śmieci postawili Ci tron. Codziennie oddają cześć swoim portfelom, pożądliwościom, karierom, zdradom i niechlujności. Plują Twoim imieniem jak gumą do żucia. Tak myślą, że w końcu Cię ujarzmili, wytresowali jak posłuszną małpkę.
Ewangelia Człowieka zalewa świat. W spienionych falach niewiary unoszą się łzy tych, którzy widzą w sobie podobieństwo tylko do Ciebie - Wszechmocnego Boga, którzy wciąż uparcie płyną pod prąd. Jest ich niewielu. Jak zawsze. Rosną jak zboże w kąkolu. Rozpoznajesz ich jak ziarno wśród plew.
Nie chcą prywatnego Boga. Błyszczą jak drobinki złota, wśród polnych kamieni. Bezcenni w Twoich oczach. Prawdziwi chrześcijanie.
W cieniu ukrzyżowanych belek rosną niezwykłe kwiaty. Rozkwitają wiarą niezwykłe serca. Mieszka Prawda, która przynosi wolność - niewolnikom grzechu i zachywtu nad samym sobą. W cieniu ukrzyżowanych belek rosną niezwykłe kwiaty. Ich zapach przypomina zadbane ogrody. To ci, którzy wyrośli na Słowach Boga, na Ewangelii Jezusa. Wierzą w wąską drogę, żyzną glebę, świętość -
Boga Biblii.
|