• Nurek ;

• Uczta Babette :

• Burze ;

• Nieśmiertelna Opowieść ;

• Pierścień ;

Autor książki przekonuje, że tzw. klasyczne duchowe dyscypliny są najlepszą drogą do głębokiego życia w Bogu. R. J. Foster posługuje się w tym celu m.in. przykaładami z Pisma Świętego, z dzieł oraz życia Ojców Kościoła i innych więcej lub mniej uznanych autorytetów chrześcijańskich. Do klasycznych dyscyplin autor zalicza: medytację (kontemplację); modlitwę; post; studiowanie Słowa; życie w prostocie, odosobnieniu, poddaniu i służbie; jak również wyznawanie wzajemnych grzechów, uwielbienie, poddawanie się prowadzeniu Ducha oraz uwaga, świętowanie. Książka ta zdyscyplinowane, duchowe życie dające wolność przeciwstawia stylowi życia preferowanemu przez współczesną tzw. cywilizację zachodu, która ciągle goni za dobrami doczesnymi. Do objawów tej gonitwy należą: pracoholizm, dążenie do zrobienia kariery, żądza bogactwa, brak czasu dla rodziny, ciągłe zamartwianie się o to co będzie, przywiązywanie uwagi do rzeczy nieistotnych itp. itd. Tytuł ten nie stanowi jakiegoś wyczerpującego dzieła, a jedynie wstęp do intensywniejszego życia duchowego. Dla zainteresowanych dalszym pogłębianiem relacji z Panem autor podaje publikacje, z których czerpał przy pracy nad swą książką.

Francine Rivers to znana amerykańska powieściopisarka, laureatka wielu prestiżowych nagród w dziedzinie prozy. Napisała piękną trylogię, będącą szczytem beletrystyki chrześcijańskiej ostatnich lat.

Tom I - "Głos w wietrze". Poznajemy tu młodziutką chrześcijankę Hadassę, która zostaje sprzedana do Rzymu w czasach cesarskich prześladowań wyznawców Jezusa. Na tle zgnilizny moralnej i zepsucia Rzymian, oddawania kultu cesarzowi, widzimy Hadassę i jej losy w bogatej rzymskiej rodzinie do której trafiła jako niewolnica. Obserwujemy przyjaźń, przechodzącą w uczucie miłości Hadassy i Markusa. Miłość, która prowadzi w ich życiu do wielu dramatycznych wydarzeń, o których możemy się dowiedzieć z kart książki.

"Chata" - dla wielu książka kultowa, dla innych przykład mistrzostwa banału i totalnej pomyłki. Lektura sprawnie połączyła różne teorie, tworząc w ten sposób niezwykle efektowną opowieść. Odnajdujemy w niej nutę stonowanej filozofii Wschodu oraz próbę odpowiedzi na stare pytanie – „gdzie jest Bóg, gdy człowiek cierpi”. Wyobraźcie sobie opowieść tak zawiłą i złożoną, że staje się niemalże obrazem filozoficznym, dając nam nową wizję Boga? Odmalowany świat jest tak przekonywujący i niesamowity, a zarazem tak niepodobny do tego, który znamy, że jawi się nam jako rzeczywistość osnuta iluzją. Autor pragnie udowodnić swoją tezę, że wszyscy żyjemy w słodkiej nieświadomości i nie wiemy jak wybaczyć, dlatego wkracza Bóg i to nie byle jaki a trójpostaciowy plus personifikacja mądrości - Sofia. Szokujący obraz jak dla mnie, zbyt dosłowny a tezy bohaterów są wypowiadane w sposób tak podniosły i patetyczny, że tracą na wiarygodności.

• Kto zadał ci najgłębsze rany w całym twoim życiu?

• Czy nadal są one dla ciebie źródłem cierpienia?

• Czy zadajesz sobie czasami pytanie, dlaczego Bóg do tego dopuścił? Czy gniewasz się na Niego?